Het is nu dinsdag avond, we hebben net gegeten bij Dhr. Fong en zijn inmiddels alweer aangekomen in de cameron Highlands.
Toevalligerwijs belanden we vanavond in mijnheer Fong's restaurant. Onze aandacht werd gevangen door twee grote flatscreens en een on-Maleisische oranje kleur van de muren. Toen we eenmaal zaten in zijn restaurant viel langzaamaan het kwartje.
Dhr. Fong en al zijn personeel liepen in oranje shirts, op de flat screen's waren de drie JJJ te zien en Simon en Nick.
We waren in een Nederlandse enclave beland gerund door Mr. Fong die naar later bleek 16 jaar lang een Chinees resataurant in Assen heeft gehad. Grappig was het zeker en het eten was goed.
Maar nu even het verslag van de afgelopen dagen, we hadden geen internet tot onze beschikking want we zaten redelijk diep in de taman Negara in een kleine kampong en daar ook nog eens 15 minuten met de boot vandaan.
De reis daanaartoe verliep prima, we werden rond half negen opgehaald en reden samen met een singel reizende Amerikaan en drie koreaanen in een minibus naar Kuala tembling deze busreis duurde ruim 3 uur. Eenmaal aangekomen in Kuala tembeling moesten we
inchecken voor de long boat die ons Kuala tahan zou brengen met een vaartijd van rond de vier uur. Tevens moesten we ons hier registreren (de overheid wil weten wie er in de jungel zit) en Yvonne vertelde dat we een belasting moesten betalen voor ieder fototoestel dat we bij hadden. Ik dacht dat ze hierover een grapje maakte, maar niets bleek minder waar, twee officiele Heren,
registreerde onze foto en video apperatuur en we kregen, een op naam gesteld document pfff dat was dat onze reis kon voortgezet worden.
een alleen reizende Nederlandse voegde zich bij ons gezelschap en de boot stoof, stroomopwaars de brede rivier op.
Vanuit de boot verschillende dieren gespot, apen, die zich langs de waterkant tegoed deden aan vruchten en met elkaar speelde, een heuse krokodil die zich toegoed deed aan de warme, tropische zon,verder een schilpad, oerossen en Okapi's.
Na een lange tocht en een houte kont van het lange zitten zat voor onze medereizigers de tocht erop, wij moesten echter nog overstappen op een ander boot die ons naar ons resort bracht.
Resort klinkt veelbelovend, was het eigenlijk ook wel, maar het was eenvoudig en wij waren samen met een gezinnetje uit Letland de enige westerlingen. Het resort stond onder de bezielende leiding van Yan (spreek uit jan). Yan en haar gezin bleken zeer
vriendelijke mensen. Het was verboden om enige alcoholische drankjes te nuttigen in het restaurant gedeelte. (was er ook niet te koop) De gasten die er waren waren voornamelijk moslims, die ook de rivier, net als wij, als heerlijke verkoeling gebruikte.
Er was een klein verschilletje, wij in zwembroek, zij vollegig aangekleed van top tot teen.
De eerste uren van ons verblijf, in een alleraardigst klein huisje was er een storing met de watertoevoer. (de pompen werkten niet) waardoor we pas zeer laat in de avond over water konden beschikken.
na een nacht, waarin ik alleen maar hebben zitten luisteren naar geluiden die van ver uit de jungle kwamen (inclusief een geluidje naast mij) stond ik gebroken op en zijn we al in de vroege ochtend aangeschoven aan een stevig ontbijt.
de ochtend hebben we doorgebracht met het bezoeken aan de capony walk waar je midels een brugconstructie van zo'n 500 meter hoog boven in de bomen de jungle kunt aanschouwen. prachtige ervaring.
vandaar gelopen naar Kuala Tahan, niet echt makkelijk maar wel de moeite waard. De Taman Negra is overigens het oudste regenwoud ter wereld en is nog een primar regenwoud wat betekend dat er relatief weinig gekapt is.
je kunt er trekkings maken van enkele dagen en je hebt dan een (kleine kans om groot wild tegen te komen. Er leven nog 200 wilde olifanten en enkele tientallen tijgers.
De jungle hadden we beleefd de regen kwam aan het einde van de dag met bakken, echt met bakken viel het eruit en dat terwijl de temperatuur nauwelijks minder wordt.
Ook de tweede nacht wilde de slaap niet echt komen, het was warm en de airco die er was heeft het twee dagen niet gedaan.
's ochtends vroeg eruit om op tijd boot en bus te halen. na een redelijk lange rit zijn we zoals ik al schreef aangekomen in de cameron Highlands waar we een prettig hostel hebben. Een van de medereizigers informeerde of wij thuis in wooden shoe's lopen. Ik heb dit maar bevestigd om onze folkloren hoog te houden. Evenals een aankomende elfstedentocht, want ook daar
wordt gewoon over gesproken in Maleisie.
Voor morgen en overmorgen staan er leuke en interesaante dingen op het programma, wij zijn benieuwd.
Bedankt voor jullie reacties en tot de volgende keer.

Rob en Yvonne